Cannot write mtab: Stale NFS file handle
WTF !? Πριν 6 ώρες όλα ήταν μια χαρά. Τί συνέβη ?
Ψάχνω από δω, ψάχνω από εκεί, τίποτα πουθενά. NFS.. μα δεν έχω nfs filesystems, δεν έχω εγκαταστήσει καν κάποιον deamon να τρέχει, δεν υπάρχει ούτε ένα εγκατεστημένο πρόγραμμα σχετικό με nfs.
Το netstat δε δείχνει τίποτα. Καμία σύνδεση, κανένα πρόβλημα δεν έπρεπε να υπάρχει.
Οποιαδήποτε ενέργεια πάνω στο αρχείο απορίπτονταν, ούτε cp, ούτε mv, ούτε rm ούτε καν cat.. αποτυχία.
Στο google όλοι λέγανε ότι με ένα reboot όλα καλά, ή ένα umount του απομακρυσμένου nfs fs (που εγώ δεν έχω) όλα στρώνουν..
Ακόμα και chroot από ubuntu-live έκανα κ πάλι τα ίδια.
Τελικά πήγα στο /etc/init.d και άρχισα να κάνω μία μία τις διεργασίες stop και μετά start. Με το /etc/init.d/checkfs start πετάγεται ένα μήνυμα πάλι για τα αποτυχημένα mount κ το mtab και αναφέρει ένα αρχείο.
umount -f /proc/sys/fs/binfmt_misc/
και reboot
βγήκαν κάτι προβλήματα στο fsck άλλα όλα καλά μετά.
Παράξενα πράγματα.. μαθαίνουμε τουλάχιστον...
.:: and that's the way linux crumbles ::.
Γράφει: Νίκος Δήμου.
Σε πρώτη μορφή είχε δημοσιευτεί στο περιοδικό "Ταχυδρόμος" το 1979 με άλλον τίτλο (Φαλλοκράτες όλης της Γης ενωθείτε) που τον είχε βάλει η σύνταξη του περιοδικού. Μετά άρχισε να κυκλοφορεί σε λαθραία φωτοτυπημένα αντίτυπα, μέχρι που ενσωματώθηκε στο βιβλίο "Σάτιρες" (Νεφέλη 1993). Όμως η κλεψιτυπία συνεχίστηκε και στο Internet, όπου κυκλοφορεί τώρα ανώνυμο με παραλείψεις και με λάθη! Εδώ θα βρείτε το αυθεντικό.
1.
Είμαστε το «ισχυρό φύλο». Και ζούμε - σε μέσο όρο - επτά χρόνια
λιγότερο από το «ασθενές».
2.
Σκεφθείτε: επτά ολόκληρα χρόνια ζωής. Η επαχθέστερη φυλετική
διάκριση που έγινε ποτέ.
3.
Και μόνο τα επτά χρόνια αρκούν για να καταρρεύσει ο μύθος της
καταπίεσης. Πού ακούστηκε οι καταπιεζόμενοι να ζουν περισσότερο από
τους καταπιεστές;
4.
Φαινομενικά μοιάζει να σας καταπιέζουμε - εξωτερικά. Αυτό όμως,
κυρίες μου, είναι δική σας επινόηση. Όπως οι τρομοκράτες προκαλούν τις
δικτατορίες που τους βοηθάνε να καταλήξουν κάποτε στη λαϊκή κυριαρχία,
έτσι κι εσείς μας εγκαταστήσατε «κυρίαρχους», για να δημιουργήσετε την
τρομοκρατία της ενοχής.
5.
Και ισχυρότερη καταπίεση από αυτήν της ενοχής δεν υπάρχει.
6.
'Aντρας σημαίνει ένοχος. Για όλα.
7.
Αρχίζετε τη μαζική παραγωγή και διανομή ενοχής σαν μητέρες. Και
συνεχίζετε σαν αδελφές, ερωμένες, σύζυγοι . . .
8.
Από όλα τα πολυεθνικά μονοπώλια το πιο αλλοτριωτικό είναι το
μονοπώλιο της ενοχής. Και το έχετε εσείς!
9.
Η ενοχή είναι που μας κόβει επτά χρόνια. Η ενοχή φέρνει τα εμφράγματα και τα έλκη.
10.
Χάρη σε σας νοιώθουμε πάντα ένοχοι. Από τη στιγμή που δεν θα
βάλουμε το πουλόβερ μας (Γιαννάκη! θα με πεθάνεις!) ως τη στιγμή
που πεθαίνουμε (Γιάννη μου, πού με αφήνεις!) Έτσι που του έρχεται του Γιάννη να ζητήσει συγγνώμη...
11.
Ένοχοι όταν σας αγκαλιάζουμε (σας πνίγουμε). Όταν δεν σας αγκαλιάζουμε
(αδιαφορούμε). Όταν αφήνουμε τη μαμά μας (εγώ που έδωσα τη ζωή μου για
σένα!). Όταν δεν την αφήνουμε (μα επιτέλους, άντρας είσαι εσύ;). Όταν
σας παντρευόμαστε (σου έδωσα τα καλύτερά μου χρόνια!) κι όταν - οϊμέ! -
δεν σας παντρευόμαστε (το αυτό, πιο δραματικά). Όταν σας πηδάμε (με
πλάνεψες, με ζάλισες, με παρέσυρες!) κι όταν δεν σας πηδάμε (κατάλαβα -
δεν μπορείς!). Όταν είμαστε ευγενείς (τοιούτος είναι;) κι όταν δεν
είμαστε (τι αγροίκος!). Κι αλίμονο αν στην ευγενή πράξη της συνουσίας
δε δεήσει να σας επισκεφθεί ο οργασμός. Ένοχοι εμείς και για αυτό.
Αποκλειστικά. (Δεν τα καταφέρνεις, χρυσέ μου!).
12.
Κι έχουμε και το καθημερινό ξύρισμα...
13.
Η ενοχή μας αγκαλιάζει τα πάντα: φταίμε
για τον πληθωρισμό, για τους πολέμους, για την ενεργειακή κρίση - ακόμα
και για τον καιρό.
14.
Στην πραγματικότητα η μητριαρχία
ουδέποτε έληξε. Άλλαξε μόνο μορφή. Από την ωμή δικτατορία του ρόπαλου,
έγινε η εξευγενισμένη τυραννία των πλεγμάτων.
15.
«Πίσω από κάθε μεγάλο άντρα υπάρχει μια γυναίκα» Ίσως. Αλλά
οπωσδήποτε πίσω από κάθε νευρωτικό, μαμμόθρεφτο, αναποφάσιστο,
ευνουχισμένο, κακομοίρη άντρα υπάρχει σίγουρα μια γυναίκα.
16.
Η κοινωνιολογική έρευνα έχει αποδείξει
πως το 85% των αποφάσεων της οικογένειας παίρνονται άμεσα ή έμμεσα από
τις γυναίκες (κυρίως έμμεσα).
17.
Αριστουργήματα μακιαβελικής πολιτικής. Μας υποβάλλεται την απόφασή
σας και μετά (αν τα πράγματα δεν πάνε καλά) μας θεωρείτε υπεύθυνους
για αυτή.
18.
Κι έχουμε και το καθημερινό ξύρισμα...
19.
Η φεμινιστική προπαγάνδα μας έχει ζαλίσει με την εικόνα της γυναίκας σκλάβας - που τρώει τα χέρια της στη μπουγάδα...
20.
Και η εικόνα του άντρα υποζυγίου (του κουβαλητή) που δουλεύει για να χάνει η κυρία του στο κουμ-καν?
21.
Φανερό είναι πως υπάρχουν αρκετές γυναίκες που δε σκοτώνονται για το
νοικοκυριό. Ίσως να υπάρχουν κι άλλες που δεν παίζουν κουμ-καν. Αλλά
άντρες μη κουβαλητές δεν υπάρχουν.
22.
Και δε φτάνει που ζείτε επτά χρόνια περισσότερο από μας, είστε και
προνομιούχες στον έρωτα.
23.
Οι γυναίκες είναι ικανές για απεριόριστο αριθμό οργασμών την ημέρα -
εσείς, κύριε, μπορείτε τρίπαξ?
24.
Και με τη νέα σεξουαλική επανάσταση έχουν κατορθώσει να μας περάσουν
όλη την ευθύνη για την ικανοποίησή τους.
25.
Έτσι αν η κυρία είναι βραδυφλεγής, είσαι
υποχρεωμένος να δουλεύεις δύο ώρες σαν χαμάλης - χρησιμοποιώντας όλες
τις τεχνικές του Alex Comfort, των Masters και Johnson της Καμασούτρα
και του Σουκιγιάκι για να χτυπήσουν κάποτε οι καμπάνες.
26.
Αν δεν χτυπήσουν φταίει ο κωδωνοκρούστης. Ποτέ ο κώδων.
27.
Και το τραγικότερο προνόμιο; Μια γυναίκα δεν είναι ποτέ ανίκανη
(ή και αν κάποτε έτσι νοιώσει - δεν φαίνεται).
28.
Α! Η τρομακτική τρωτό-της του γυμνού άντρα - όπου μπορείτε με μια
ματιά να προσμετρήσετε την ψυχική του κατάσταση!
29.
Κι έχουμε και το καθημερινό ξύρισμα...
30.
Λένε πως το ωραιότερο πράγμα στον κόσμο είναι να κάνεις το κέφι
σου και να σε πληρώνουν για αυτό.
31.
Υπάρχει πιο μεγάλο κέφι από τον έρωτα;
32.
Αλλά ποιον πληρώνουν για αυτό; Όχι βέβαια τους άντρες . . .
33.
Οι μεγάλες εταίρες είναι η κορυφαία στιγμή της γυναικείας παντοδυναμίας.
34.
Γοήτευαν, γλεντούσαν, κυβερνούσαν, διάλεγαν τους εραστές τους και
αποσπούσαν περιουσίες για να δίνουν αυτό που η φύση χαρίζει δωρεάν σε
όλους.
35.
Σαν να τιμολογούμε τον ήλιο ή το οξυγόνο.
36.
Αλλά και οι ταπεινές πόρνες είναι απόδειξη δύναμης. Γιατί - ποιος πληρώνει ποιον; Αυτός που έχει ανάγκη.
37.
Κι εσείς, κυρίες μου, δεν είχατε ποτέ ανάγκη. Ο νόμος της προσφοράς και της ζήτησης πάντα μεροληπτούσε για σας.
38.
Κι έχουμε και το καθημερινό ξύρισμα...
39.
Οι γυναίκες καταναλώνουν τετραπλάσιο
εισόδημα από αυτό που παράγουν (μαζί με τα οικιακά). Κατ’ επέκταση οι
άντρες απολαμβάνουν το ένα τέταρτο της δουλειάς τους (πού είσαι Μαρξ με
την υπεραξία σου... Να δεις ποιος δουλεύει... ή μάλλον ποιος δουλεύει
ποιον!!)
40.
Δύο πράγματα μισούσα στη ζωή μου - το
στρατιωτικό και την εργασία. Και μ’ έπιανε ζάλη όταν σκεφτόμουν πως το
ωραίο φύλο - αυτονόητα - δεν είχε υποχρέωση ούτε για το ένα, ούτε για
το άλλο.
41.
Οι γυναίκες παραπονιούνται πως δεν πληρώνονται σαν άντρες. Έχετε δει όμως πολλές γυναίκες να εργάζονται «σαν άντρες».
42.
Μια στατιστική αναφέρει πως οι γυναίκες απατούν τους άντρες σε μικρότερο ποσοστό (35% έναντι 48%).
43.
Μια άλλη στατιστική όμως λέει πως οι γυναίκες λένε ψέματα σε μεγαλύτερο ποσοστό (58% έναντι 22%).
44.
Άρα η πρώτη στατιστική είναι ψευδής κατά 58%. Άρα οι γυναίκες απατούν τους άντρες τους σε μεγαλύτερο ποσοστό.
45.
Άλλωστε απάτη δεν είναι να κοιμάσαι με κάποιον άλλο - απάτη είναι να λες ψέματα.
46.
Παρατηρήστε τα ζευγάρια σε μια λουτρόπολη. Όσο περνάνε τα χρόνια
ο μέσος άντρας ολισθαίνει βαθμιαία στο ρόλο του ταλαιπωρημένου,
ηλικιωμένου, καρτερικού συνταξιούχου. Είναι γεμάτος παραίτηση, εγκαρτέρηση και υποταγή.
47.
Ενώ όσο περνάνε τα χρόνια η μέση γυναίκα μεταμορφώνεται σε
μέγαιρα. Απαιτητική, φωνακλού, υστερική, αυταρχική, καταπιεστική... πεθερά.
48.
Όσο περνούν τα χρόνια το κάθε φύλο δείχνει το πραγματικό του
πρόσωπο.
49.
Και το δικό μας πρόσωπο θέλει και καθημερινό ξύρισμα!
50.
Αφού όμως οι γυναίκες είναι το ισχυρό φύλο, τότε τι χρειάζεται η απελευθέρωση της γυναίκας;
51.
Η απελευθέρωση της γυναίκας είναι για τις γυναίκες η μεγαλύτερη
παγίδα - και για μας η τελευταία ελπίδα.
52.
Έτσι και ολοκληρωθεί, σωθήκαμε! Τι είναι το να πλύνεις τρία πιάτα,
μπροστά στο να κουβαλάς όλες τις ευθύνες (και την ενοχή) του κόσμου?
53.
Φαινομενικά η απελευθέρωση της γυναίκας θέλει να καταρρίψει την
εξωτερική καταπίεση - ελπίζοντας πως θα συντηρήσει την εσωτερική.
54.
Αλλά αυτό είναι λάθος. Το δίχτυ της ενοχής είναι αποκλειστικό όπλο
του υποτιθέμενου αδύναμου. Μόλις δυναμώσουν θα το χάσουν. Και θα
λυθούν τα νήματα που μας κινούν (ή μας δένουν).
55.
Έτσι η «απελευθέρωση» της γυναίκας θα γίνει η απελευθέρωση του
άντρα.
56.
(Και θα πάψω επιτέλους να ανοίγω τις πόρτες και να κρατάω παλτά.
Ποτέ δεν κατάλαβα το γιατί.)
57.
Ζήτω λοιπόν η απελευθέρωση της γυναίκας! Μια δεκαετία αφού
ολοκληρωθεί, θα δείτε ποιος θα ζει επτά χρόνια παραπάνω.
58.
Θα δείτε ποιος θα αισθάνεται ένοχος όταν (και οπότε) δεν υφίσταται ερωτική
διέγερση.
59.
Θα δείτε ποιος θα βγάζει χαρτζιλίκι κάνοντας το (κατά εξοχήν) κέφι
του...
60.
Φαλλοκράτες όλου του κόσμου ενωθείτε. Κρατήστε λίγο ακόμα τους
φαλλούς σας (ξέρω πόσο δύσκολο είναι).
61.
Αφήστε τις γυναίκες να μαίνονται κατά των φαλλών. Θα τους κάνουν
έτσι είδος «ουσιώδες εν ανεπάρκεια»
62.
Μόνον τότε οι φαλλοί πραγματικά θα κυβερνήσουν τον κόσμο!
Τα πάντα πλέον είναι πιο γρήγορα, οι υπολογιστές (λεεεέεμε τώρα :P ), το madpy, τα αυτοκίνητα, οι ρυθμοί, η ζωή μας.
Πλέον δε χαιρόμαστε τον χρόνο, δε προλαβαίνουμε να χορτάσουμε κάτι κ πρέπει να βιαστούμε να κάνουμε κάτι άλλο. Έχουμε ξεχάσει να απολαμβάνουμε, να είμαστε ήρεμοι για μια στιγμή κ χωρίς έγνοιες στο μυαλό μας..
Έπεσα πριν λίγες μέρες σε ένα σχετικό κείμενο αρκετά ενδιαφέρον :
Τρία λεπτά μετά την έναρξη της μουσικής, ένας μεσήλικος κύριος παρατήρησε ότι υπήρχε ένας μουσικός που έπαιζε βιολί, τον κοίταξε για λίγα δευτερόλεπτα και συνέχισε το βιαστικό του βηματισμό. Ένα λεπτό αργότερα, ο βιολιστής εισέπραξε το πρώτο του δολάριο, από μια κυρία που το πέταξε στο καπέλο του καθώς περνούσε από μπροστά του χωρίς να σταματήσει καθόλου. Λίγο αργότερα, κάποιος ακούμπησε στον τοίχο και τον άκουσε για λίγο, αλλά μετά κοίταξε το ρολόι του και έφυγε βιαστικός.
Πιο πολύ από όλους τους περαστικούς, ασχολήθηκε μαζί του ένα τρίχρονο αγόρι που ήθελε να σταματήσει για να ακούσει, αλλά η μητέρα του το τράβηξε για να συνεχίσουν τη διαδρομή τους. Το παιδί κοιτούσε συνεχώς προς τα πίσω καθώς απομακρυνόταν. Το ίδιο επαναλήφθηκε και με άλλα παιδιά και τους γονείς τους, οι οποίοι –χωρίς καμία εξαίρεση– τα τράβαγαν για να συνεχίσουν το δρόμο τους.
Στα 45 λεπτά μουσικής, συνολικά σταμάτησαν για να ακούσουν –έστω και για λίγο– μόνο 6 άνθρωποι. Περίπου 20 άνθρωποι έριξαν λεφτά στο καπέλο καθώς συνέχιζαν να περπατούν, χωρίς να ελαττώσουν την ταχύτητα του βηματισμού τους. Η συνολική είσπραξη ήταν 32 δολάρια.
Όταν η μουσική σταμάτησε και υπήρξε σιωπή, κανείς δεν το πρόσεξε. Κανείς δε χειροκρότησε, ούτε υπήρξε κανενός άλλου είδους αναγνώριση. Αυτό που δεν ήξερε κανείς ήταν ότι ο συγκεκριμένος βιολιστής ήταν ο Joshua Bell, ένας από τους καλύτερους μουσικούς του κόσμου, και έπαιζε με ένα βιολί Stradivarius αξίας 3,5 εκατομμυρίων δολαρίων, κατασκευασμένο από τον ίδιο τον Antonio Stradivari το 1713.
Δύο ημέρες νωρίτερα, ο Joshua Bell έπαιξε σε ένα κατάμεστο θέατρο της Βοστώνης και η τιμή του φθηνότερου εισιτηρίου ήταν 100 δολάρια. Ο Bell αμείβεται με περίπου 1000 δολάρια το λεπτό! Το συγκεκριμένο πείραμα, δηλαδή το να παίξει ο Joshua Bell στο σταθμό του μετρό incognito, οργανώθηκε από την εφημερίδα Washington Post, ως μέρος μιας κοινωνικής μελέτης περί του τί εκλαμβάνουμε ως σημαντικό, τί μας αρέσει, και σε τί δίνουμε προτεραιότητα. Η γενική περιγραφή του πειράματος ήταν: «Σ' ένα συνηθισμένο περιβάλλον, σε μια ακατάλληλη ώρα, αντιλαμβανόμαστε το ωραίο; Σταματάμε για να το ευχαριστηθούμε; Αναγνωρίζουμε το ταλέντο σε ένα μη αναμενόμενο περιβάλλον;»
πηγή και original
η συζήτηση βέβαια δε τελειώνει εδώ, αλλά με τις βροντές έξω κ το xfs χωρίς ups να δώ ποιός θα μαζεύει τα σπασμένα..
Είναι γρήγορο, open source, free και απλά δουλεύει.
Αξίζει να δείτε το video που έχουν βγάλει να πάρετε μια γεύση.
Το μόνο αρνητικό ότι για free users δίνουν μόνο 2Gb. Βέβαια αυτό είναι αρκετό για μικρά αρχεία, (μουσική, multi-person projects, documents)
Αυτά.
------------------------------------------------------------------------
Τώρα το Gentoo δεν το έχει στο επίσημο tree οπότε για να το εγκαταστήσετε κάντε τα εξής.
mkdir -p /usr/local/portage/gnome-extras/nautilus-dropbox/κατεβάστε το τελευταίο ebuild από εδώ
(τωρινό το nautilus-dropbox-0.5.0.ebuild)
cp /path/to/ebuild /usr/local/portage/gnome-extra/nautilus-dropbox/
ebuild /usr/local/portage/gnome-extra/nautilus-dropbox/*.ebuild manifest
echo "PORTDIR_OVERLAY=\"/usr/local/portage/\"" >> /etc/make.confκαι είστε έτοιμοι για το emerge
mkdir -p /usr/local/portage/_category_/_package-name_/
cp /path/to/ebuild /usr/local/portage/_category_/_package-name_/
ebuild /usr/local/portage/_category_/_package-name_/*.ebuild manifestτέλος προσθέτουμε τον overlay φάκελο μας στο make.conf
echo "PORTDIR_OVERLAY=\"/usr/local/portage/\"" >> /etc/make.conf
update-eix #αν χρησιμοποιείται το eix (πολύ καλό++)
emerge -av package-name και τέλος..
Δείτε και μόνοι σας, δεν υπάρχει πια ο choco bear. Τον βασανίσαν, τον πούλησαν και τον έδιωξαν.
Όποιος ξέρει που βρίσκεται ας προσθέσει πληροφορίες.
Πού πάει ο κόσμος.. πφφ..
Εδώ και καμιά 5άρα μέρες ο σκληρός μου (τί νομίζατε ότι λέγαμε?) έκανε έναν παράξενο ήχο. Στα ξαφνικά άρχισε, στα ξαφνικά σταμάταγε.. Σά να είχε καμιά μύγα μέσα... γμτ..
Το έψαξα από εδώ, το έψαξα από εκεί.. τπτ. Μετά από αρκετή υπομονή και προσπάθεια κατέληξα οτι ο ήχος (όταν κι άμα άρχιζε) άρχιζε μόνο σε γραφικό περιβάλλον και συνήθως όταν χρησιμοποιούσα το amsn την στιγμή που έμπαινε κάποιος νέος χρήστης ή όταν άνοιγα το netbeans όπου συνήθως θα κόλλαγε το PC, όπως έκανε καμιά φορά με το emerge.
Επίσης από πιο πριν το /var partition διαλύονταν συστηματικά και έτσι αρχικά πίστεψα οτί θα ήταν το πρόβλημα. Άρχισα λοιπόν να πειραματίζομαι, άλλαξα partitions (reiserfs --> ext3) άλλαξα θέσεις, ενσωμάτωσα partitions (/var merged to /) αλλά τπτ.
Έκανα ελέγχους στο δίσκο (fsck) με διάφορα options, ελέγχους σε Ram (memtest86+).. τπτ.
Ακύρωσα το overclocking που είχα κάνει, άλλαξα τα BIOS options ..
Τα προβλήματα παρέμεναν. Τίποτα δεν είχε λυθεί...
Σήμερα λοιπόν ..χτες δλδ, πάω να κάνω emerge τις νέες εκδόσεις για τους 32bit-emulators και στη μέση ΤΣΟΥΠ πάρε ένα restart και ένα kernel panic όλο δικό μου.
Κάνω boot απο το gparted και είναι κατεστραμένη η εγγραφή του /(root) partition.....
Eυτυχώς είχα συνδέσει τον παλιό μου σκληρό το πρωι και είχα πάρει backup κάποια πράγματα (/boot, /etc, /home/koukos, /data/{pics,documents,music}).
Tί να κάνω? κάνω ένα format το partition και λέω άντε να δοκιμάσω να ξαναβάλω το Gentoo.
Boot από το live cd amd64 του ubuntu και chroot στον σκληρό στο Gentoo. Κάνω mount και τα υπόλοιπα partitions (/boot, /var, /usr/portage, /home, /backup, όχι /data) και εκεί που πάω να ξαναχτίσω απ το μηδέν το σύστημα
..παγώνουν όλα..Αναγκαστηκά hard reboot και ....κατεστραμένο το backup partition
Ευτυχώς το επανέφερα αλλά τώρα έχω φοβίες μήπως δεν είναι μόνο ο δίσκος κατεστραμένος αλλά και τίποτα άλλο..
Αύριο θα τον πάω για service πίσω στο eshop, έχει 3 χρόνια εγγύηση και από τότε που τον πήρα είναι σχεδόν 1 χρόνος (Μάρτιος '08). να δούμε τι θα γίνει..
Κοίταγα λίγο για καινούργιους σκληρούς και κατέληξα εδώ (WD AALS 640Gb)
και οι SSD είναι τέρατα αλλά για την τιμή τους.....
Επειδη πεδευτηκα λιγακι για να φτιαξεις τον νεο πυρηνα αρκει αυτο:
cd /usr/src/linux/
make oldconfig && make && make modules modules_install installαπαντήστε στις ερωτησεις που θα εμφανιζτουν με n καλυτερα - δε θα αλλαξει τπτ στον πυρηνα αλλα δε θα εχετε κ οτιδηποτε νεα features υπηρχαν.
Λειτουργει βεβαια κ αναποδα, ολα y και μετα αφαιρετικα..
Για αυτούς που εχουν το κουραγιο να ξαναρυθμισουν τον νεο πυρηνα:
cd /usr/src/linux/
make menuconfig
make && make modules modules_install install
(καλό ξημέρωμα δλδ)